Νήπια, ένας κόσμος μαγικός!

ΕκτύπωσηΕκτύπωση

μωρό με κορδέλαΤα νήπια είναι τα πιο παράξενα πλάσματα που θα συναντήσετε. Δεν είναι ούτε μωρά αλλά ούτε και μεγάλοι. Ζουν στον δικό τους, μαγικό, συχνά ακατανόητο και μπερδεμένο κόσμο, στον οποίο οι ενήλικες «χωρούν» μόνο όταν τους το επιτρέπουν. Θα μου πείτε «Μα πώς γίνεται αυτό; Δεν έχουν ανάγκη τη μαμά;». Αυτό είναι το οξύμωρο σχετικά με τη νηπιακή ηλικία!

 

Θα σας εξιστορήσω, λοιπόν, μια τυπική ημέρα ενός νηπίου. Έχοντας κοιμηθεί καλά το βράδυ, ξυπνάει το πρωί και αν η μαμά του είναι κοντά, έχει καλώς, διαφορετικά αρχίζει να κλαίει μέχρι να το πάρει αγκαλιά η μαμά. Όταν του περάσει, όμως, τότε θα αρχίσει η μεγάλη περιπέτεια της μέρας... Θα φάει ή δεν θα φάει πρωινό, θα αρχίσει να τρέχει πέρα δώθε σε όλο το σπίτι, θα κάνει άνω κάτω τα παιχνίδια του, θα μιλάει μόνο του, θα πέφτει και θα σηκώνεται, θα τρέχει στη μαμά, τη γιαγιά ή τον μπαμπά ζητώντας την προσοχή τους και θα κάνει φασαρία μέχρι να αποφασίσει η μαμά να το πάει βόλτα. Εκεί γίνεται άλλος άνθρωπος! Παίζει μέχρι τελικής πτώσεως ή τουλάχιστον μέχρι κάποιο άλλο παιδάκι, πιο καταφερτζίδικο ή πιο άγριο να του πάρει τη σειρά ή να το σπρώξει. Τότε θα γίνει ένας μικρός σαματάς, η μαμά θα το «μαζέψει» αμέσως και θα γυρίσουν στο σπίτι. Εκεί θα γίνει άλλη μια «μάχη» για να φάει μεσημεριανό, καθότι πολλά νήπια μοιάζουν να τρέφονται με… αέρα. Αφού τσιμπήσει λίγο, έχοντας βάλει τη μαμά να του διηγηθεί και τα 1.000 παραμύθια της Σεχραζάτ, θα αρχίσει ένας νέος γύρος παιχνιδιού. Σύντομα θα νυστάξει λίγο και, αν η μαμά είναι τυχερή, το μικρό θα κοιμηθεί ένα γεμάτο δίωρο. Έχοντας φορτίσει μπαταρίες, θα ξυπνήσει γεμάτο ενέργεια και πρόθυμο να συνεχίσει να παίζει, να κάνει νάζια, να μιλά για ώρες και φυσικά πάντα έτοιμο για βόλτα!

Όταν, επιτέλους έρχεται η νύχτα, ο ύπνος δεν είναι πάντα εύκολος. Αν είναι εξαντλημένο, το αεικίνητο αγγελούδι σας θα κοιμάται βαθιά μέχρι τις 10 της επόμενης ημέρας. Αλλιώς, τα μεσάνυχτα πια και μετά από συσκότιση και πολλά παραμύθια, ίσως, αποφασίσει να κλείσει τα...ματάκια του. Ευλόγως θα αναρωτηθείτε πού είναι το παράξενο! Φανταστείτε, λοιπόν, ένα κοριτσάκι 2 ετών, με γλώσσα που πηγαίνει ροδάνι, με ικανότητες που θα ζήλευε κι ένα 6χρονο, να αλωνίζει όλο το σπίτι, να δίνει εντολές, να οργανώνει τα πάντα, να κινείται με την ταχύτητα του φωτός, να αρνείται να δεχτεί βοήθεια ακόμη και για να ντυθεί, να ξετρελαίνει τους πάντες με την τσαχπινιά της, και στα καλά καθούμενα να αρχίζει να κλαίει σπαρακτικά και να τρέχει να κουλουριάζεται στην αγκαλιά της μαμάς, γιατί είδε κάπου έτοιμη την τσαντούλα του βρεφικού σταθμού! Είχε έρθει, φυσικά, η ώρα να πάει στο σταθμό και η ιδέα αυτή δεν της άρεσε καθόλου!

Ναι, τα νήπια είναι εκπληκτικά πλάσματα. Έχουν τόση ανεξαρτησία όση ένας ενήλικας, αλλά ξαναγίνονται μωρά μόλις καταλάβουν ότι πρέπει να αποχωριστούν τη μαμά. Δικαίως, κάποιοι γονείς χαρακτηρίζουν τη νηπιακή ηλικία ως «μωρουδιακή εφηβεία»!  Και δικαίως θα πρέπει να τα περιμένετε όλα από ένα νήπιο!

 

happy baby