Παιδική... λογική

ΕκτύπωσηΕκτύπωση

παιδιά, kidsΑπόγευμα Σαββάτου και τα παιδιά μου ζωγραφίζουν. «Ωραία ζωγραφιά», αποφαίνεται ο μπαμπάς τους.

  • «Ο φίλος μου ο Στέλιος ζωγραφίζει καλύτερα», απαντά ο μικρός.

«Ίσως γίνει ζωγράφος όταν μεγαλώσει», ανταπαντά ο μπαμπάς.

  • «Για να γίνει ζωγράφος πρέπει πρώτα να παντρευτεί. Του το είπε η Χάιδω»!

 

Πάρτι γενεθλίων

Μία πανέμορφη μικρούλα, μαζί με δωράκια, προσφέρει και 2 ζωγραφιές στους γιους μου.

«Τις έφτιαχνε όλο το πρωί», λέει ο μπαμπάς της.

Τα αγόρια μου ευχαριστούν την καλλιτέχνιδα και φεύγουν όλοι μαζί για παιχνίδι. Παρατηρώ ότι η μία από τις ζωγραφιές έχει καρδούλες… Όταν αργότερα μένουμε μόνοι μας, ρωτάω τον αποδέκτη της ζωγραφιάς:

«Σου άρεσε η ζωγραφιά; Η Κέλλυ κουράστηκε για να τη φτιάξει, είναι όμορφο που σε αγαπάει».

  • «Όχι δεν αγαπιόμαστε, είμαστε φίλοι. Βέβαια μου δίνει όλο ζωγραφιές με καρδούλες στο σχολείο, αλλά εγώ τις δίνω στη Ραφαέλα»! Ουδέν σχόλιον!

Ετοιμαζόμαστε για οικογενειακή έξοδο, αλλά παρά τις παραινέσεις μας για να ετοιμαστεί, ο γιος μου απτόητος συνεχίζει να βλέπει ξαπλωμένος DVD.

«Εάν δεν έρθεις αμέσως να ετοιμαστείς, εμείς θα φύγουμε και θα μείνεις μόνος σου στο σπίτι. Νομίζεις ότι θα το ήθελες αυτό;», ρωτώ σκεπτόμενη ότι θα έρθει τρέχοντας λόγω της… καλυμμένης απειλής.

  • «Δεν θα μείνω μόνος μου, θα μείνετε κι εσείς, γιατί πώς θα αφήσεις μικρό παιδί μόνο του, μπορεί να πνιγεί, να καεί, να πέσει από ψηλά ή να το κλέψουν. Εσύ νομίζεις ότι θα το ήθελες αυτό;», μου απαντά πονηρά, κοιτάζοντάς με.

«Εάν δεν έρθεις, κακομοίρη μου, αμέσως, για ένα μήνα δεν θα ανοίξει το computer (τεράστια απειλή!).

  • Και η απάντηση: «Δεν έχω πρόβλημα, αύριο αρχίζει ο καινούριος μήνας –το είπε η δασκάλα μας– οπότε ένα βράδυ θα περάσει γρήγορα…».

Έξοδος με τον παππού

  • «Να πάρω και τα αδερφάκια μου μαζί, παππού, στη βόλτα;», διατυπώνεται η ερώτηση. Το «όχι» το δικό μας και το «ναι» του παππού ακούγονται… ταυτόχρονα.

«Και βέβαια», συνεχίζει ο παππούς, που νομίζει ότι πρόκειται για τα εγγόνια του. Και εμφανίζεται ο μικρός, με 12 λούτρινα του ζωικού βασιλείου, ένα δράκο 2 μέτρων να σέρνεται και τον Αιμίλιο το ρομπότ.

  • «Τα ’φερα τα αδερφάκια μου, βοήθησε με, να τα πάμε στο αυτοκίνητο», λέει. Στήλη άλατος ο παππούς, αλλά και τι να πει!

Παιδική λογική! Αμείλικτη και αθώα μαζί. Αλλά πάντα απλή. Γιατί, άραγε, χάνουμε αυτό το προσόν όλοι μας μεγαλώνοντας και δυσκολεύουμε τη ζωή μας; Η τετράγωνη λογική, που διαθέτουν τα παιδιά, απαιτεί αλήθειες από μας προς εκείνα, τις οποίες πολλές φορές, είτε κρύβουμε, είτε καλύπτουμε λόγω του πολύπλοκου τρόπου σκέψης μας, θεωρώντας ότι δεν μπορούν να καταλάβουν ή ότι έτσι τα προστατεύουμε.

Πλανώμεθα πλάνην οικτράν!

 

happy baby