SOS: Πού πήγαν οι διακοπές;

ΕκτύπωσηΕκτύπωση

παιδί κάνει κούνιαΗ διάρκεια του καλοκαιριού της παιδικής μου ηλικίας μετριούνταν με τα ξυλάκια του παγωτού, που κρατούσα ως λάφυρα.

Οι ώρες ήταν γεμάτες από μπάνια στη θάλασσα, παιχνίδια και ποδηλασία. Οι συλλογές των κοχυλιών αυξάνονταν μέρα με την ημέρα, όπως άλλωστε και το μέγεθος της παρέας, ανάλογα με την προσέλευση των νεαρών παραθεριστών. Οι μέρες απλώς διαδέχονταν η μία την άλλη...

 

Σήμερα, τα παιδιά μου, αντί για τα παραπάνω, μετρούν τις ημέρες τους με τα «κλικ» του ποντικιού στον υπολογιστή. Tο αθλητικό camp έλαβε τέλος, ο αποχωρισμός πριν την κατασκήνωση τα αγχώνει, καθότι είναι ακόμα μικρά, παππούδες και γιαγιάδες χρειάζονται ξεκούραση κι εμείς, οι γονείς τους, είμαστε εγκλωβισμένοι σε μια πόλη καθόλου φιλική προς τους κατοίκους της.

Οι διακοπές αργούν ακόμα και οι κάτοικοι του σπιτιού μου... αγανάκτησαν κι επαναστάτησαν, διαμορφώνοντας ένα camping στη βεράντα. Έστησαν την αυτοσχέδια σκηνή τους, πήραν τα αξεσουάρ της παραλίας, άνοιξαν το λάστιχο κι άρχισαν να... ζουν το όνειρό τους!

Μετά από κάποιες ώρες ο γιος μου ήρθε τρέχοντας και μου είπε ταραγμένος:

- «Ο ήλιος πρέπει να με αρρώστησε, γιατί σκέφτομαι πότε θα ανοίξει το σχολείο ξανά. Κάνε κάτι, σε παρακαλώ, για να γίνω αμέσως καλά»!

- «Εγώ ξέρω το φάρμακο», είπε ο αδερφός του. «Το λένε θάλασσα και πρέπει να το παίρνεις όλη μέρα, για να σου περάσει!», συνέχισε κοιτάζοντάς με, για να δει εάν… έπιασα το υπονοούμενο!

Επειδή με έπεισαν τελικά πως η αρρώστιά τους είναι σοβαρή, με απρόβλεπτες για την καρδούλα τους συνέπειες, κι έχοντας στο μυαλό μου τις παραπονεμένες και βαριεστημένες φατσούλες τους, αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα της δράσης: Οι διακοπές θα αρχίσουν αύριο, στην Αθήνα! Θα κρατήσω την ξεγνοιασιά, τη χαρά και τις βουτιές, θα αγνοήσω το περιβάλλον και τα τεκταινόμενα και θα τα πηγαίνω για μπάνιο καθημερινά, κόντρα στον καιρό και στη διάθεσή μου.

Εύχομαι να σας συναντήσουμε στην παραλία!

 

happy baby