Των ξύπνιων… τα καμώματα!

ΕκτύπωσηΕκτύπωση

μωρό πρίγκιπαςΘαύμαζα και συνεχίζω να θαυμάζω τα μωρά που κοιμούνται! Αγγελικά μουτράκια που δείχνουν γαλήνια μέσα σε δαντέλες, κουβερτάκια και αγκαλιές.

 

Η δική μου εμπειρία με τον ύπνο των μωρών υπήρξε τραυματική. Παρά τα σχετικά «τρικ», που έχω κατά καιρούς ακολουθήσει, με μπανάκια χαλαρωτικά και μασάζ, με ρουτίνα, και ωράριο ακριβείας ελβετικού ρολογιού, δεν έχω καταφέρει και πολλά πράγματα. Τα παιδιά μου, είτε ως νεογέννητα, είτε ως βρέφη, ακόμη και τώρα που έχουν ξεπεράσει το νηπιακό στάδιο, κοιμούνται και ξυπνούν όταν… δεν θέλω. Ξυπνούν με το χάραμα κάθε Σαββατοκύριακο και τραβώ τα πάνδεινα για να ξυπνήσουν στη διάρκεια της εβδομάδας. Τις τελευταίες μέρες, όμως, κάτι άλλαξε. Η αλλαγή ακούει στο όνομα Σελήνα, έχει τέσσερα ποδαράκια, που ακόμα τρεκλίζουν, και με τα νιαουρίσματά της ξυπνά στο λεπτό τα παιδιά και… το κουνέλι μας.

Μπορεί ένα χαριτωμένο τετράποδο να καταφέρει αυτό που δεν κατάφερα εγώ τόσον καιρό; Η προσμονή και ο ενθουσιασμός για τη στιγμή της συνάντησης και τα πρωινά χάδια και παιχνίδια να τροφοδοτούν θετικά τα παιδιά κάνοντάς τα να ντύνονται χωρίς γκρίνια στο λεπτό, να πλένονται με χαρά και να κάθονται αβίαστα για πρωινό; Κι όμως, αγαπητοί μου, μπορεί! Δεν ξέρω πόσον καιρό θα διαρκέσει το μικρό αυτό θαύμα, όμως, εκτός από τη θετική επίδραση που έχουν τα ζώα στον ψυχοσυναισθηματικό κόσμο των παιδιών, έρχομαι να προσθέσω ότι επιδρούν θετικά, με θεαματικά αποτελέσματα, στο βραχνά που ονομάζεται «πρωινό ξύπνημα».

Ως μητέρα, είμαι πολύ χαρούμενη για την πρωινή αυτή ηρεμία, όμως συγχρόνως προσπαθώ να δεχθώ και μία νέα πραγματικότητα, που με απασχολεί ως νοικοκυρά: η χαριτωμένη γατούλα, όπως βέβαια κάθε γάτα, έχει νυχάκια, τα οποία επιμένει να ακονίζει στο σαλόνι μας και ειδικά στα μαξιλάρια του καναπέ και τις κουρτίνες! Η συμπεριφορά αυτή της γάτας συνοδεύεται παραδόξως κι όλως τυχαίως από συχνές αγκαλιές, φιλιά και γλυκόλογα των παιδιών μου προς εμένα, τόσο που, ως μητέρα που σέβεται το ρόλο της, άρχισα να αναρωτιέμαι τι να κρύβεται πίσω από τη συγκεκριμένη έξαρση αγάπης! Διαπίστωσα, λοιπόν, ότι τελικά μπορεί να λένε τις γάτες πονηρές, αλλά πιο πονηροί είναι οι υπερασπιστές τους, και εν προκειμένω τα παιδιά μου, τα οποία καλύπτουν τις ζαβολιές της γάτας και προσπαθούν να αποσπάσουν την προσοχή μου από αυτές, κερδίζοντας χρόνο για να τις διορθώσουν, αγκαλιάζοντάς με.

Τελικώς, τέλεια λύση δεν υπάρχει! Ακόμη και ο θεσμός της μητρότητας… περνάει κρίση!

 

happy baby